Tarih

26 Mayısıs 1564

İmâm-ı Rabbânî, Hint İslâm âlimi ve tasavvuf önderi (ö. 20 Kasım 1624 )

26 Mayıs 1564

26 Mayısıs Tarihte Bugün  Miladi takvime göre yılın 146. günü

 

Olaylar

 

Doğumlar

  • 1264 - Prens Koreyasu, Kamakura şogunluğunun yedinci şogunudur (ö. 1326)
  • 1478 - VII. Clemens, 19 Kasım 1523'ten ölüm tarihi olan 25 Eylül 1534'e kadar papalık yapmıştır (ö. 1534)
  • 1564 - İmâm-ı Rabbânî, Hint İslâm âlimi ve tasavvuf önderi (ö. 20 Kasım 1624 )
  • Ahmed Sirhindî
    İmâm-ı Rabbânî   İmâm-ı Rabbânî (Kuddise Sirruhû) Hazretleri'nin Son Günleri ve Vefâtı –  İsmailağa Câmiası Resmî İnternet Sitesi Tam adı Ebü'l-Berekât Ahmed b. Abdilehad b. Zeynilâbidîn el-Fârûkī es-Sirhindî Doğumu 26 Mayısıs 1564
    SerhendBabür İmparatorluğu Ölümü 20 Kasım 1624
    Serhend Bölgesi Pençap, Hindistan

    İmâm-ı Rabbânî veya diğer adıyla Ahmed Sirhindî, (Arapçaأَحْمَدْ اَلسِّرْهِنْدِي; 26 Mayısıs 1564, Serhend - 20 Kasım 1624, Serhend), Hindistan'da yaşamış İslâm âlimi ve tasavvuf önderi.

    Hayatı

    1564 yılında o zamanlar Babür İmparatorluğu egemenliği altındaki Hindistan'ın Serhend (Sirhind, Chandigarh) şehrinde doğdu. Ömer bin Hattab'ın soyundan geldiği için 'el-Fârûk' lakabını almıştır. 1624 yılında, 60 yaşındayken öldü. Genel olarak Nakşibendî tarikatı mensubu olmasının yanında KadiriyyeÇeştiyye gibi diğer tarikatlar arasında da saygın bir yeri vardır. Nakşbendiyye tarikatının Müceddidiyye kolundandır.

    Düşünce yapısı ve mücadelesi

    Ana madde: Nakşibendi

    Babası ve Bâkî Billâh gibi âlimlerden dersler alarak İslâmî konularda birikime sahip oldu. Temel düşüncesi tasavvuf merkezlidir. Fakat mektuplarında şeriatsız bir tasavvuf anlayışının olamayacağını dile getirerek önce şeriat kurallarının yerine getirilmesini tavsiye ederdi. Yirmi yaşlarındayken Bâkî Billâh'ın müridi oldu. Kendisine Bâkî Billâh tarafından icazet ve halifelik verildi.

    Ekber Şah'ın İslâm'a getirdiği yeni yoruma ve yeni bir din oluşturma çabasına karşı mücadele vermiş ve Ekber Şah'ı eleştirmiştir. Dîn-i İlâhî adlı bu yeni oluşumun çok yaygınlaşmaması İmam-ı Rabbânî'nin başarısı kabul edilir.

    Ekber Şah'tan sonra yerine geçen oğlu Cihangir Şah, ordu içinde mürit sayısı arttığı için vezirleri tarafından bir tehdit oluşturduğunun söylenmesi üzerine Rabbânî'yi hapse attırmıştır. Cihangir, Rabbânî'yi bir sene sonra hapisten çıkararak sohbetine aldı.

    Rabbânî, onlarca mürşit yetiştirip Hindistan'ın değişik bölgelerine göndererek halkı irşat ettirdi. Ehl-i Sünnet inancıyla yaşayıp yeni kavramlarla tasavvuf ıstılahını genişletti. Mektuplarında yaşadığı tecrübeleri anlatmasıyla sonraki sûfîlerin bir ıstılahî kaynağa sahip olmasını sağladı.

    Rabbânî, bazı kesimlerce ikinci bin yılın müceddidi ve müçtehit kabul edilir. İslâm hükümleri ile tasavvufu birleştirmesinden dolayı 'Sıla' ismi de verilmiştir.

    Rabbânî, insanı Dünya'da ve Âhiret'te yükseltecek olan tevâzûnun ne olduğunu ve kurtuluşun ancak Ehl-i Sünnet'e uymakla olduğunu bildirmiştir. Talebelerine ilim tahsilini sıkı sıkı emretmiş, taassuba ve yobazlığa karşı mücadeleye çok önem vermiş, dîni cahillerden öğrenmeyi men etmiştir. Devamlı kitap okumalarını, ilim öğrenmelerini istemiş, önce itikadı düzeltmenin, sonra fıkıh bilgilerini öğrenmenin gerekliliğini anlatmıştır.

    Eserlerinde iman ve Kur'an ahlâkı anlatılmakta, Allah'ın varlığını, birliğini, sıfatlarını, ihlası, ruhu, şeytanla ve nefsle olan cihadı ve Allah'a samimi olarak nasıl yakınlaşılabilineceği, peygamberlere ve dört halifeye uymaya çalışmanın gerekliliğini anlatmaktadır. Müminlerin kendi içinde bölünmüş olduğunu, ancak sadece Ehl-i Sünnet'e uyanların kurtulacağını söylemiştir. Birlik olunması ve Müslümanlığın yayılması gerekliliği üzerinde çokça durmuştur.

    Nakşibendiyye tarikatı mensupları arasında ikinci bin yılın yenileyicisi (müceddid-i elf-i sâni) kabul edilmiştir. 60 yaşında doğduğu şehirde ölen Ahmed Sirhindî'nin türbesine, bölgesinde Ravzayı Şerif denir.

  •  

  • 1566 - III. MehmetOsmanlı'nın 13. Padişahı (ö. 1603)
III. Mehmed
محمد ثالث İslâm Halifesi
Emîrü'l-mü'minîn
İki Kutsal Caminin Hizmetkârı
Han

İtalyan ressam Cristofano dell'Altissimo tarafından 16. yüzyılda yapılmış portresi.

13. Osmanlı Padişahı Hüküm süresi 27 Ocak 1595 - 22 Aralık 1603 (8 yıl, 10 ay ve 25 gün) Önce gelen III. Murad Sonra gelen I. Ahmed 92. İslâm Halifesi Hüküm süresi 27 Ocak 1595 - 22 Aralık 1603 Önce gelen III. Murad Sonra gelen I. Ahmed   Doğum 26 Mayısıs 1566
Manisa SarayıManisaOsmanlı İmparatorluğu Ölüm 22 Aralık 1603 (37 yaşında)
Topkapı SarayıİstanbulOsmanlı İmparatorluğu Defin Ayasofyaİstanbul Eş(ler)i Handan Sultan
Halime Sultan Çocuk(lar)ı Şehzade Mahmud
I. Ahmed
I. Mustafa Tam adı Mehmed bin Murad Hanedan Osmanlı Hanedanı  Babası III. Murad Annesi Safiye Sultan Dini Sünni İslam İmza

III. Mehmed (Osmanlıca: محمد ثالث, romanize: Mehmed-i Sâlis; 26 Mayısıs 1566, Manisa – 21 Aralık 1603, Konstantiniyye), divan edebiyatındaki mahlasıyla Adlî, 13. Osmanlı padişahı ve 92. İslam halifesidir. 27 Ocak 1595'ten 22 Aralık 1603'e kadar Osmanlı İmparatorluğu'nu yönetti.

26 Mayısıs 1566'da III. Murad ve Safiye Sultan'ın oğlu olarak Manisa Sarayı'nda doğdu. Bu sırada Osmanlı tahtında Kanûnî Sultan Süleyman bulunuyordu; dedesi II. Selim aynı yılın sonbaharında tahta çıktı. Şehzadelik eğitimini Topkapı Sarayı'nda aldı. Babası III. Murad, 1574'te II. Selim'in ölümünün ardından tahta çıktı. 1583'te Saruhan Sancakbeyi olarak atandı. Babasının ölümünden sonra, 27 Ocak 1595'te tahta çıktı ve 19 kardeşini boğdurttu. Bu olay, halk arasında tepkiye yol açtı. Daha sonra III. Mehmed, taht kavgalarını önlemek ve merkezi otoriteyi güçlendirmek amacıyla sancak sistemini kaldırdı.

Tahta çıktığında Osmanlı-Avusturya Savaşı devam ediyordu; Kutsal Roma Cermen İmparatorluğuEstergon Kalesi'ni kuşattı ve Vişegrad'ı ele geçirdi. Bunun üzerine III. Mehmed, Eğri Kuşatması'nda ordunun başında yer aldı ve Kanûnî Sultan Süleyman'dan 30 yıl sonra sefere çıkan ilk padişah oldu. 12 Ekim 1596'da Eğri Kalesi'ni fethetti ve bu yüzden kendisine "Eğri Fatihi" unvanı verildi. Daha sonra ordusuyla birlikte ilerleyerek Haçova Muharebesi'nde Haçlı Ordusu ile karşılaştı ve Osmanlı İmparatorluğu'nun kazandığı son büyük meydan savaşı gerçekleşti. 1601'de Sadrazam Damat İbrahim Paşa komutasındaki Osmanlı Ordusu, Kanije Kalesi'ni fethetti ve daha sonra kaleyi Haçlı Ordusu'na karşı başarıyla savundu. 1603'te ise Estergon Kalesi geri alındı.

Avusturya cephesinde uzun süren muharebeler, devletin askerî ve malî yapısını zorladı; bu dönemde iç sorunlar arttı ve Celâlî isyanları'nın Anadolu'daki etkisi genişledi. III. Mehmed'in hükümdarlığı sırasında Celali İsyanları kanlı bir şekilde bastırıldı, ancak daha sonraki dönemlerde yeniden etkisini gösterdi. Ayrıca Annesi Safiye Sultan, devlet işlerinde etkili oldu. Bu karışıklıklardan faydalanan Safevîler, 13 yıllık Ferhat Paşa Antlaşması'nı bozarak Tebriz ve Revan'a saldırdı ve ele geçirdi. Savaş devam ederken III. Mehmed, 22 Aralık 1603'te hayatını kaybetti.

 

Ölümler

Tatiller ve özel günler

 

 

Vikipedi

Yorumlar

Yorum Yap

E-posta adresiniz gizli tutulur
Yukarıdaki işlemin sonucunu yazın

Yorumunuz incelendikten sonra yayınlanacaktır.